Laat ons proberen 't Leven 't overleven

acht boekdelen, in totaal 1944+ bladzijden

Laat ons Proberen ’t Leven ‘t overleven

1.Het leven als eindeloze test

Het leven is een levenslange test in het zoeken naar mogelijkheden om op alle mogelijke manieren het leven te overleven, genetisch, individueel, sociaal.   De verwondering om wat in een ver, in het nu opgelost, collectief en individueel verleden aan ons allen en mezelf voorafging, blijft me dagelijks vergezellen.   Soms begrijp je huidige sociale toestanden of individuele relaties met mensen heel goed en veel van die dingen evolueren op vaak grillige manieren naar meer bewustzijn. De straling die aan het wordingsproces van atomen en moleculen voorafging had ook zo zijn manier van worden en zijn op zijn palmares…en alles en iedereen zal er uiteindelijk terug naar wederkeren, we zien ze wel niet, maar telefoneren er dagelijks mee. Organen zijn eerst kunnen ontstaan en hebben leren functioneren van zodra de natuur, wij dus, een massa aan tijd in het experimenteren met de allereerste kleine micro organismen in het water gespendeerd hadden. De eerste wereldgemeenschap zonder oorlog en zonder op speculatiemechanismen gebaseerde uitbuiting kan pas geleidelijk aan het licht zien naar mate er meer een totaalbewustzijn over dit alles komt en andere politieke organisatievormen de oude manier van aan politiek doen gaan vervangen. Ondertussen blijven we zitten met een systeem dat we door ons door een deel van de media gevoed ‘ingedommeld’ zijn verdienen. Tal van levensgewoonten en emotioneel onrijp reageren houden ons tegen om zowel persoonlijk als sociaal te groeien. Als we er in slagen om inzicht in al het hierboven opgesomde door te geven, zullen we uiteindelijk ook rijper worden om de verwarring die onze instincten en negatieve emoties en sterfelijkheid soms met zich brengen niet meer als onbegrijpelijk en onoverkomelijk te ervaren…maar vooral lang onze persoonlijke en collectieve inzichten om te groeien in levenswijsheid. Het in detail snappen van micro en macro situaties is wetenschappelijk al heel ingewikkeld, maar objectief best te doen…als het op ons subjectieve leven aan komt kunnen die inzichten ook wel heel gecompliceerd lijken en nauwelijks nog bij te houden als je met alle combinaties en verwikkelingen in relaties geconfronteerd wordt. Van simpele constataties vertrekken als je aan ’t observeren gaat, via boek of woord, dialoog of innerlijke communicatie.    Een link naar het totaalwerk onder bijna iedere kunstvorm gebracht, zal dit verhaal van wat ik hier tot nog toe in ieder domein over schreef afsluiten.  De reis van licht en wij is in feite dezelfde.                 Zie ook de teksten bij het project Fotofilosofie.

 

 2.Woord zoekt beeld   foto’s zie :   http://fotofilosofie.skynetblogs.be

Ook op facebook ‘Fotofilosofie’        

De essentie waar mijn huidige levensgezellin-fotografe en ik naast het praktisch leven mee bezig zijn, hebben we proberen te vatten in een tentoonstelling ‘woord zoekt beeld’.   Onze canvas reeks schetst het ontstaan van het zijn van af de oerknal en zo verder de schepping in, Fysica die Chemie en die dan weer Biologie deden geboren worden.   De mensheid is op een punt gekomen dat alles wat objectief kan worden begrepen in kaart gebracht is. Het is allemaal zo fenomenaal en toch is er relatief gezien niet zo veel interesse voor. Terwijl er nog zoveel wereldproblemen aan een oplossing toe zijn; is een te groot deel van de wereldbevolking om allerlei redenen niet echt bezig met de oplossing er van, gevangen ook in hun subjectieve situaties.                

 

“ZIN. Zin, als jij Onzin tot zijn ware proportie kan herleiden zal ik je soms ‘God-te-ergens’ noemen en je vragen of je die hele reis van straling tot atoom en cel wél nodig gehad had voor een bewustzijn als het onze”. Hiermee probeer ik gewoon te zeggen dat de tegenstelling tussen theïsten en atheïsten eigenlijk maar een ‘denk’-tegenstelling is…te verkiezen valt een neutraal beschouwen en observeren van wat nu eigenlijk de bedoeling van het leven is…door veel kennis op te doen en zelf te ervaren wat het leven nu met het heelal en ons wou, wil, zal willen.   De theorie heb ik in deze al voldoende behandeld, de praktijk al op tal van manieren proberen aan te tonen. Ik zal via de teksten die bij de canvassen horen nog het één en ander op een rijtje proberen zetten en nog wat bijhorende uitleg geven, voor dat ik met het verhaal van dit schrijven concreet doorga; want als je wil lezen, moet je wel weten wat letters zijn. Zo ook met inzicht via denken en begrippen.

De volgende teksten of delen van teksten, gedichten, zijn zo van die axioma’s, letters, woorden die veel studies en wijsheden samenvatten en die helpen bij beeldvorming rond de zin van het leven. Best probeer je bij filosofische vragen door te dringen tot de kern van wat iets is, wie iemand is, wat van waar komt, wie wat achter de rug heeft, wat er met wie nog te leren valt. Op de achtergrond van wie we nu zijn, speelt tegelijk de melodie van wat was. Collectief bezien betekent dat :

 “Vader Fysica en Moeder Chemie : opa Big Bang keek naar dochter Straling, verliefd op het atoom, Fotonen vlogen om haar oren er kwamen Moleculen van. Oma Mater, vond haar draai rond Ster Zon. Ze smolten hun goedjes in mekaar, de eerste celletjes waren klaar. Ma Organo deed het in zee volgens XX. Organos werden Organisimos en toen kwam ’t voortplantingssysteem systeem van Pa XY. Samen kropen ze aan land om aan recentere kunst te beginnen. Nu is alles precies af dacht de familie natuur. Er is genoeg voor iedereen. Maar zie het grote geld daar en daar toch oorlog voeren om meer. Gedenk het principe van de Cel, was oorspronkelijk DELEN.” De hele evolutie, niet alleen van uit de fysica naar de chemie toe en van daar naar de biologie is één ontzagwekkend gebeuren, iets wat we zelf zijn en in tot in onze vezels kunnen leren aanvoelen door ons er meer en meer bewust van te worden; wij maken er deel van uit, wij zijn het ! We zijn ondertussen al veel minder de aap die de anderen domineert (alhoewel) maar toch, ondanks al onze ontwikkeling staan we nog maar aan het begin van het totale plaatje van onze collectieve maar ook vooral individuele evoluties te begrijpen. De mate waarin we verstrikt zitten in allerhande dingen die onze persoonlijke relaties geen goed doen en daardoor soms uiteindelijk wel; bepaald onze zin om daar allemaal mee bezig te zijn, ook met ons sociale betrokkenheid naar het sociale en politieke stuk van die relaties met de buitenwereld toe. In feite is er nog oorlog tussen multinationale firma’s eigenlijk en landen in de tweede plaats omdat velen onder ons geen weerbaarheid aangeleerd hebben tegen de heersende ideologie van plat brood en spelen; waardoor we ons hoogstens in verspreide slagorde organiseren om de grote wereldproblemen aan te pakken. Later meer hier over.

Een volgende canvas : “Filosofische Invalshoek. Niet-bestaan is onmogelijk. Alles bestaat. Niks kan niet bestaan. Als een situatie, iets, iemand, van veel bijna niks wordt, ontploft ze. Big-Bang van materie en relaties. Bestaan, voortdurende beweging, strijd tegen onzin…inhoudsloosheid. Doordat alles iets en niemand niet ‘iemand’ wil zijn…is er ook veel venijn. Teveel willen bezitten, te jaloers, te ego, te vol zelfbeklag, teveel angst, te rijk, te arm…en te arm van geest.   Niet waarom denk of doe ik dit of dat…maar ‘heb ik al genoeg van dit of dat gehad’…beheersen ons leven. Sta soms eens even stil bij wat een mens als nu eigenlijk gewoon wil. “ Een mens als nu, de heden ten dage mens, produceert en distribueert niet gewoon logischer wijze in functie van wat nodig is, hij zit in een systeem van loonarbeid gevangen; een speculatief systeem dat de arbeidende bevolking, de zelfstandigen en middelgrote ondernemingen tot en met tegen mekaar opzet en tot overconsumptie en oorlogen om grondstoffen en strategische posities leidt. Nooit wordt hem in een telematisch referendum gevraagd of hij militaire productie en onrechtvaardige belastingen wil. In feite wil hij op zijn gemak werken, een beroep doen wat hij graag doet, afwisseling, reizen, leren in ’t beste geval…maar het oude korset van de dingen maakt hem oh zo afhankelijk van misschien volgens onder meer Oxfam en andere studiebureaus 1% van de wereldbevolking hun bankrekeningen. Eigenlijk speelt hij dat domme spel mee omdat het zich uitstekend leent tot mekaar domineren en onderdrukken en zich afreageren op diegenen die het zogezegd ‘beter’ hebben. Het is ook een filosofisch niet begrepen gevecht met de eindigheid van het persoonlijke bestaan, genieten, genieten maar, tot zuipen en zwelgen en geld over de balk gooien toe: zo min mogelijk lezen, relaties uitdiepen, de wereld helpen verbeteren.

“In order to …Feel what life is about…have a love for matter and it’s history. One has to use all one’s senses, obtain knowledge as well to feel. To see how everything is alive. One has tob e in close encounter with all the living, dating back to radiation and our cells. In order to… Be alive, one has to understand a great deal about each and everyone’s role and evolution. One has to have an idea of further stories to be prepared. One has to be prepared for future developments. In order tob e happy one has to give and enjoy the receiving. In order to be eternal one has to know a lot of the stuff… eternity is made of.” Dus, “ Om te voelen wat het leven is, ontwikkel een liefde voor de ontstaansgeschiedenis van de materie, die uit de eterie, straling…voortkwam. Men moet al zijn zinnen gebruiken, kennis verwerven ook om te kunnen voelen hoe zeer alles van leven doordrongen is.       Men moet in nauw contact staan met al het levende, teruggaand tot de straling en onze cellen. Om echt te collectief en individueel het leven te verstaan moeten we een groot stuk van de evolutie van alles en de rol van velen in ons huidige nu daarin begrijpen; want alles heeft zin tot het onzin dreigt te worden. We moeten onze intuïtie verfijnen en toekomstige evoluties kunnen aanvoelen en ze met geduld leren voorbereiden.   Men weze best op toekomstige ontwikkelingen voorbereid. Om gelukkig te kunnen zijn moet men kunnen geven en genieten van het ontvangen. Om eeuwig te kunnen zijn moet men veel weten van de materie en ‘eterie’ waar de eeuwigheid van gemaakt is en dat allemaal leren aanvoelen. “

“Intuitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt” Toen ik een jaar of negentien was schreef ik de volgende tekst, waarvan ik mij nu ik verleden week zestig geworden ben afvraag, ‘hoe dat ik dat toen al kunnen weten had, met bergen kennis en ervaring minder. Nu begrijp ik hem ten volle eerst. Leg dat maar eens uit :

“Ode aan een punt. Vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven in het punt van waarheid, echtheid, waarrond alles cirkelt, dacht ik zo…behoed het willen weten van verscheurd raken…behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven…kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant. Troebel witte stilte, vertel me van het luisteren, sterre verre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling, kijk uit naar een brug naar ergens, vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen, leef, mens leef, weef mens weef, te midden het stille, eenvoudige en goede; dankbaar voor al het goede en mooie, zelf te zien, zelf te zoeken; dwars doorheen kortzichtige onwetendheid. “ Bewustzijn is iets alom tegenwoordigs dat wie weet te maken heeft ook met vergane biologische energie, terug te herleiden tot straling, mineralen, de microwereld… . Daar bij komt dan nog eens de wisselwerking met het individuele bestaan en zijn relaties en het voortdurend inschatten hoe een situatie is en wat je er mee kan doen. Het spel van logica en intuitie, de gevoelswereld, de positieve en nog te overwinnen negatieve emoties bepalen het bewustzijn voor een groot stuk. Wit kan opeens troebel worden, luisteren moet je leren. Weten wat je te doen staat, woorden wikken en wegen…je zou er voortdurend beter in moeten worden, dan ga je minder in onzinnige gedachtengangen gevangen zitten. Over de moeilijker lagen van dit gedicht later in het verhaal zelf meer.

“Doorgeven.   Wat licht aan mekaar…om kunnen blijven verder te leven…van dat licht, verwant met de glans in ogen die door onze woorden en aanrakingen geboren wordt. Doorgeven. Wat lucht aan mekaar…om ons blijvend fris te houden. Van die lucht, vol van geesten die nog graag beneden mee feesten. Doorgeven. Wat stilte, weinig of veel; om onze kalmte te bewaren. Van die kalmte, verwant aan het alles, verstrikt in het niets. Doorgeven. Wat water en mineralen…om ons te laven en ‘ t overbodige weg te spoelen. Van dat laven, niet te veel of te weinig, juist wat nodig is. “   Zelf leren beseffen op welke wijzen je best bij dit soort mediteren over al die wondere constataties die er bij het leven te maken zijn, raakt. Je gaat er het dagelijkse leven intenser door beleven.

 “Roodborstje noem je Veel meer dan met je naam. Duik je al eens op. Op een uitgekozen moment. Op een tafeltje in herfstzon. Maar elders ook, altijd onverwacht. Lijkt wel of je blijft staan of hangen. Om dialoog aan te gaan. Die korte momenten tussen ons. Even geluk in mij en jou vangen. En vrijer kan niet. Je staart en pikkebekje zo fijn. Met al je opgepoetste kleuren. Ben je aanmoedigend nieuwsgierig zijn. Je lijkt wel een postbode uit de hemel. Spaarzaam met ook jouw unieke lied. Ons aan domheid van onrust herinnert. Ons met je danspasjes op een andere voet zet. Voor je weer je hoofdje draait. Om je volgende luchtduik uit te meten. “ Dichten is het resultaat van én mediteren…zoals een fotograaf de lens op het juiste moment open zet.

 “Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad” zo van die momenten dat alles in mekaar lijkt te passen, des te beter observeerder je wordt, des te meer van die momenten ge je hebben en des te kalmer je wordt…en hoe meer kalmte, des te betere inner-communicatie, meditatie, wijs geluk en binnenpretjes.

“Dit is ons leven Dit is jouw leven. Teruggeven onmogelijk. Zijn heeft vele redenen. Er doorheen en beleven. Het zware op tijd achterlaten. Omvormen tot het ware van binnen. Zijn, verhelende, verhelderende rijkdom. Afzondering en reünie. Maar steeds uitwisseling. Zij het met wijsheid gewogen. Zij het uit toorn geboren. Terecht of onterecht. Uit liefde en blesserend zegen. Bless your blessings. “

“Ga zitten en vertel me je verhaal  Wil vandaag niet weten wat je van het weer vindt. Wil weten wat je denkt over wat je hier komt doen. Wil inzicht in met wie je het leven waarom deelt. Wil dat je over je dromen in de dag en het donker praat. Wil vernemen welke wegen je opgestuurd werd. Wil levendig voor me zien, de paden die JIJ koos. Wil er in komen van welke routes je veel verwacht. Wil delen wat er echt in je omgaat onder zon en maan. Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan bestaan. Wil uit je laten vloeien wat telt in jouw wezen. Wil voelen wat er je echt beroerd. Wil geen prijzen of lonen bespreken. Wil op jou zelf afgaan en jou laten komen. Wil de mensen kennen die je me voorstellen wil”. Eigenlijk, spreekt voor zichzelf, wij zijn zo een gesloten boeken voor mekaar omdat onze schaduwzijden en drijfveren niet altijd in het licht mogen komen misschien, en altijd dat schrik hebben om mekaar te kwetsen. In vele gevallen maar beter zo, er zijn altijd uitzonderingen; niet alles moet omgespit en uitgelegd worden, ’t leven oppervlakkiger beleven kan ook best leuk zijn waarschijnlijk, hangt van eenieders persoonlijke opdrachten af. Moet eenieder alleen en met mekaar proberen uitvissen hoe dat ligt.

“Speels tussendoortje Zacht roffelend met vingertoppen. Langs kleurige tepelvelden. Stroompjes welven naar het buikje. Maken even een ommetje langs ruggenmerg. Om via de geest uiteindelijk. Op de Venusberg aan te landen. Alwaar wie weet alweer. Wat zal doen branden.

“Caresses érotiques. Elle l e rend si fort si doux. Me veut dans son corps. Pour sentir encore et encore. Dans nos yeux, jeus on s’ex-plore. Il veut, désire qu’elle vient. Sur cent façons avec ses mains. Aussi les pensés, pensées jouent avec. Quelle femme, quel mec. C’est plus que se faire plaisir. C’est sentir qu’aimer la vie c’est aussi jouir. Ce n’est pas banale. C’est comme un grand orchestre et un bal. Passé et présent tout, toutes, tous uniuies. Cherchent à se combiner dans un lit. “   Ook een pak erotische gedichten geschreven ooit, gedichten over dieren, mensen, fysica, filosofie, doden, natuur, spiritualiteit, politiek, wereld van de arbeid… . Over de eigenlijke en symbolische zin van de erotica later en in een aantal linken via de link achteraan meer. Als je ’t allemaal door hebt schrijf je een gedicht als dit maar weer : “Zonneschijn schijn maar zon, op het schijnbare en het echte, op de herwonnen deugdzaamheid van de hij en zij ziel, op alle onnodige en nodige omwegen, op het niet opofferen van integriteit, op mensen die alle soorten emoties nodig hebben, om dit telkens anders te zeggen”.   “Na de dood Stilte, is allen die niet meer bestaan, is opkomen en overgaan, is terug naar onze essentie, in stille beelden blijven we voor de levenden achter, wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt, wat blijft, onze menselijke waarde; licht, schijnend in licht, Licht, is ook die die er niet meer zijn…Lucht, doet niemand pijn. Tijdens de zwaarte van het leven reeds even stilte, lucht en licht zijn, ze zijn wie de heengeganen waren”. Ruimte en Tijd, relatiever dan we zouden kunnen veronderstellen. Waar kosmologen en andere wiskundigen en fysici, biologen, filosofen en zo meer mee bezig zijn…ze vergeten te vatten dat ze eigenlijk het bestaan van het eeuwig leven aan ’t bewijzen zijn. En wat dan de achterliggende bedoeling is : Je kan iemand tips geven, maar het stuur van je leven heb je zelf vast. Een aantal wijsheden moet je via je eigen leven zelf zien te beleven en vatten. Hoe meer mensen dit doorhebben, hoe meer bereidheid er gaat komen om problemen zoals oorlog en armoede en vervuiling en uitbuiting aan te pakken; omdat de ideologie die zegt dat leven tot produceren en winst maken te herleiden is, dan onzinniger wordt. “Questions for workers Waarom worden we nog altijd door de wereld van de geldspeculatie geregeerd ? W werken er zo velen te hard en mogen anderen niet aan de slag ? W is recht op werk geen recht ? W kunnen we niet makkelijk een nieuwe job vinden, er is toch werk genoeg, zoveel te doen, zoveel onnuttige bureaucratie en productie in stand gehouden ! W zijn grote economische sectoren zoals telecom en vervoer en energie en de bankwereld en zo meer niet collectieve eigendom ? W geen productie gebaseerd op de primaire behoeften om te beginnen. W te weinig ecologisch verantwoorde productie ? W hebben sommigen onder ons de ideologie van de discipline door de zweep van de loonarbeid nodig ? W moeten wij, niet de 1% schrik hebben van één administratief , niet speculatief te gebruiken wereldmunt ? W is armoede een officiële vorm van slavernij ? W controleren zo weinigen zoveel weelde ? W bevelen enkele politiekers en militairen hele legers ? W zijn godsdiensten niet zo spiritueel als onze eigen te ontdekken innerlijke energie ? Waarom noemt imperialisme oorlogen ‘humane hulp’, ‘vrije wereld’ en ‘democratie’ brengen ? W kunnen criminelen delen van de economie controleren ? W volgen vakbondsleidingen de spelregels van het grote geld ? W begrijpen we te weinig dat ‘vreemdelingen’ ook werkzoekenden kunnen zijn ? W worden er nog steeds massaal wapens gemaakt om onze klassegenoten te doden ? W bestaan er nog altijd koningen en koninginnen ? W de technologie en technocratie niet gebruikt om een mooier wereld te maken ? W betalen we taxen om mijnen te leggen en te ontmijnen ? W sluiten bedrijven en diensten wanneer de vraag er naar op wereldgebied toch nog groot is ? W worden er boeren betaald om niet te produceren terwijl er zoveel honger is ? Waar om worden boeren verplicht tot het kopen van niet hun zaden ? W is er zoveel tekort aan woningen . W eten onze honden en katten meer dan sommigen verdienen ? W overleeft Hun systeem door crisis en oorlogen en uitbuiting enspeculatie…en hoe lang nog ? W blijven we colaboreren via de klassieke stembus terwijl het moderne fascisme zo sterk is ? W berichten de grote media in Hun voordeel ? W is het klassiek model van verkiezingen het recht om JA te zeggen tegen het oude systeem ? W leggen we geen eigen programma ter stemming voor ? W verdedigen we onze alternatieven niet in de bedrijven waar we werken en bundelen we alle deeleisen in de plaats van te staken, kunnen we misschien trager gaan werken en minder gaan kopen, de regeringstelefoons gaan roodgloeiend rood komen te staan. W de joblozen niet top de vergaderingen van de werkenden uitnodigen? W geen nieuwe strategie ontwikkelen om aan rechtvaardigheid te kunnen doen ?

Laat ons het leven proberen te overleven

Een vooronderstelling

Vermits elektronen onvernietigbaar zijn, zijn mineralen en straling dat in essentie ook. In de veronderstelling dat er reeksen van big bang cyclussen zijn, zou het kunnen dat alle verzamelde essenties van alles weer bijeenkomen als straling en na teveel druk weer aan een alfa-omega reis beginnen…straling…atoom…planeet…cel…straling…voortplanting door deling. Straling, evolutie van straling tot onze ziel en weer geest…straling.

Wat valt er zo al te observeren en filosoferen ?

Ongelooflijk veel individuen zijn als mix van voorouderlijke composities reeds door het leven gegaan en vergaan…toch werden hun verhalen genetisch, sociaal, politiek, emotioneel en spiritueel verder gezet in reeksen van nieuwe verbindingen die soms wel heel verdacht veel lijken gebaseerd op tegengestelde karakters die mekaar beurtelings aantrekken en afstoten, storen en beminnen; resulterend in weer pro en contra manieren van tegen of voor mekaar stelling te nemen. Op grote collectieve schaal mondt dit uit in partijen en klassenbelangen, vrede en oorlog. Al van vóór het kapitalisme is deze waanzin al aan de gang. Toch bestaat er iets als een eeuwig begeleiden van het wezenlijke van al die verschijnselen in dit leven; het overwinnen van onze negatieve emoties, samen met anderen, lijkt daarin de rode draad. Dit heeft niet alleen een economisch en sociaal luik (in die volgorde), maar daardoor juist ook een politiek verlengstuk. Je kan je helemaal terug trekken uit deze werelden en op je eentje gaan leven, maar net zoals in de micro fysica werelden zal je perioden van absoluut evenwicht en neutraliteit moeten afwisselen met verbindingen maken met de buitenwereld, dingen ondergaan, leren, beïnvloeden.

In iedere situatie liggen een aantal antwoorden waarnaar je bewust of onbewust op zoek naar bent. Gewoonlijk blijf je in die situaties zitten tot dat je door hebt waar je je blind op staart…of wat je nauwelijks opmerkt.   Iets in ons geeft begeleiding bij al hetgeen we doen. Lucht heb je nodig om te kunnen leven, dat ‘iets’ hebben we ook nodig. Zoals lucht een samenvoeging is van elementen die lucht vormden, zo zijn wij ook het resultaat van splitsingen en samenvoegingen waarvan de componenten op iedere verschillende situatie via de samenwerking van die componenten gaan reageren…(of via de afzonderlijke ego’s gaan handelen).

Het zich inleven in groepen of individuen, de goede en de minder goede ervaringen; leiden op de duur tot het aantrekken van diegenen die je nodig hebt voor de dingen die jou specifiek te doen staan. Vaak al voor je geboren wordt, is de voorbereiding eigenlijk daarvoor al bezig.   Sommigen komen hier om strijdbijlen op te graven en oude rekeningen van vroeger te vereffenen, er zijn er ook die gewoon de sfeer op een boerderijtje nodig hebben om weer in hun onschuldige kindertijd te belanden en zo mogelijke omwegen kunnen vermijden; kalme mensen tegen over te drukke; ze vullen mekaar aan; maar te lang bij mekaar… is een ander paar mouwen. Door aandachtig te observeren weet je meteen wat je te doen staat en met wie en met wie voorlopig niet.   Net zoals je probeert voor een nest jonge honden met ieder hun verschillend karaktertje een gepast baasje te zoeken, zo lijkt iets groter, een voorzienigheid ook wel met ons bezig en gebruikt, liefde, vriendschap, handel en wandel hier bij als zoetigheid om ons uit onze tent te lokken.   Iemand aanvaarden zoals hij of zij is, geeft mooie dingen als dat ook in de andere richting toegelaten wordt; en het mag en moet al eens botsen. Krijgen en geven, leven en laten leven, complimenten en kritiek, een lach en even doorbijten. Heb je zelf voordelen ? Verdraag dan dat een ander er ook heeft…(overdrijven wordt wel te veel toegestaan in de huidige samenleving). Niets is voor eeuwig, maar wat je goed gedaan hebt, dat geeft pas echte rente !

Ach, je mag nog zo duidelijk en beknopt of uitgebreid iets uitleggen aan iemand; alleen jij weet hoe het geweest is; maar ben jij geen wijs en bewust iemand, weet je zelf ook niet echt helemaal waarom wat wanneer met wie was wat het was en in welk kader wat voorviel niet vermeden kon worden, …gebeurde. Men zegt wel eens “kon ik maar op meerdere plaatsen tegelijk zijn”. Onze voorouders van duizenden jaren terug , zijn zij niet op meerdere plaatsen tegelijk onder al die deeltjes die wij nu samengesteld zelfstandig zijn ?

De personages die je kende, kent, ken je niet zo maar; ze zijn symbolen van wat individueel en collectief in een aantal levens gebeurde…het begrijpen van de symboliek er achter moet je zelf uitzoeken.

“Van straling naar cel en weer naar straling, geest. Innige deelneming”, schreef ik daarnet aan iemand, “iedereen heeft een andere mysterieuze verdwijndatum”. Gewoonlijk verwijs ik dan naar één van mijn blogs; doch niet alles is uit te leggen; maar als we ons niet meer kunnen verwonderen, zien we de magie niet meer.

mensen die absoluut in godsdienst willen blijven geloven zouden zich beter meer op de wetenschap en het filosofische agnostische (op ervaringen gebaseerde) denken oriënteren en maatschappelijk aan een ander model van verkiezen en beheren beginnen denken dan het 2500 jaar oude model van burgerlijke verkiezingen ...nog een beetje en overal komen er nu ook "islamitische" partijen op die net als "onze" 'kristelijjke' partijen, bepaalde klassebelangen maskeren

5.Elke dag weer een dag na een andere

Zevende van de zevende in het jaar 2016. Omwille van het begrijpen van wat vooraf en wie vooraf aan me ging bevind ik me nu waar ik me nu bevind en probeer ik aan de hand van de verschillende soorten puzzels me door diegenen die ons zogezegd verlaten hebben en de nog effectief levenden aangereikt te oriënteren. Of ik dat nu alhier moet doen bij de Nederlandse grens ongeveer of al reizende, wat voorafging legde dat al grotendeels vast. Heeft er iets absolute prioriteit in het deel leven dat me nu op mijn zestigste nog rest ? Wat zou je hier de aarde nog willen meegeven ? De internationale stopzetting van alle militaire productie denk ik. Alle oorlogen van nu zijn een gevolg van het imperialisme van vooral een aantal grote staten. Toch zijn er al vóór het grootkapitaal oorlogen ontketende oorlogen geweest, ook onder andere samenlevingssystemen, net zoals honden onder mekaar ook wel eens vechten zeker. Hier achter de statige dennenbossen met het loofwoud en varens terug in opmars is het mooi vlak fietsen met geografische verassingen toch, langs de kanalen heen. Niet alleen het loofbos begint terrein te winnen; ook de militarisering van de planeet, de fabrieken die men wil doen blijven draaien door de zogezegde ‘tegenstelling’ met Rusland via de NATO aan te wakkeren. Oude anachronistische tendensen, net als de oefenvluchten van de bommenwerpers vliegtuigen boven deze grensstreek en de toename van de verwerking van de radioactieve afval alhier in een tijd waar zonne- en windenergie in alle behoeften zouden kunnen voorzien indien men maar op een andere basis dan die van de vlugge maximumwinsten aan planning deed.   Goed dat ik in ’t Meerdaalwoud een paar bronnen weet met heel lekker gezond water, want wat hier uit de kraan komt, betrouw ik niet zo goed. Bij wekenlange regen en overstromingsgevaar loost het kernenergiebedrijf dat het nucleaire afval verwerkt immers minder afvalwater want anders zou er bij overstroming in Ezaart wel eens straf water in de mensen hun tuin kunnen terechtkomen. Waar is de tijd van de zuivere stroom de Nete, niet te verwarren met de Nethe die door Sint Joris Weert en Grez Doiceau loopt, in Nethen onder andere ? ! Het stoppen van de waanzin rond oorlogsproductie heeft natuurlijk alles te maken met de desinteresse voor de internationale politiek van het grootste deel van onze medebewoners. Jarenlang de politiek van dollar -en andere Staten volgen en regimes in andere landen proberen te vervangen, de tol betalen we nu meer en meer voelbaar.      Het onder andere Belgische stemgedrag van de meeste kiezers wordt niet bepaald door de buitenlandse politiek die de grote klassieke partijen of zelfs de recente nieuwkomer nummer één innemen, maar door de buik en de eigen kortzichtige belangen eigenlijk van tegen mekaar opgezette sociale groepen. Bijna hopeloos om me daar nog eens veertig jaar willen gaan mee te moeien, omdat het me zo moe maakt de laatste tijd eigenlijk. De meeste mensen zitten ook in overwerkte toestanden, onnozel gehouden door de glitter der cultuurdingen die vooral niet tot kritisch denken wil aanzetten. We worden aangespoord om te genieten van lawaai en cultuur zonder al te veel inhoud.

Het relationele leven van velen is vaak over complex en allerlei pogingen om aan negatieve spiralen te ontsnappen leveren niet steeds een evolutie op die tot meer innerlijke rust leidt, zodanig dat de ‘innercommunicatie’ er op verbetert. ‘Innercommunicatie’, we hebben er niet eens een woord voor, net als voor diegenen die ons reeds ontvallen zijn, de ‘heengegaanen’ , bestaat volgens deze computer ook niet als Nederlands woord. Nog meer dan de in vorige zinnen opgesomde dingen, zou ik me met dat raadsel van leven en dood eigenlijk en de innerlijke relatie van mensen en hun persoonlijke relaties onderling willen bezig houden om het één en ander in zijn geheel willen te doorgronden, zoals ik dat reeds 1944 pagina’s hiervoor deed…maar het lukt me niet altijd, wel in het dagelijkse leven via minuut tot minuut indrukken, maar literair, dat moet je kunnen opbouwen zoals ik de voorbije dagen deed…en ja, hier zit ik dan weer aan ’t schrijven voor ’t nut van ’t algemeen en ’t plezier van de enkeling in ’t bijzonder onder andere. Die innerlijke communicatie begint al laat ons zeggen van ’s morgensvroeg bij de analyse van de vorige dag of de dromen, waarmee je soms wel in andere tijdvakken van je leven belandt. Bij het letterlijke opstaan en naar buitengaan heb je dan al een hele reeks metaforen die de dagelijkse ochtendrituelen begeleiden…wel dat is allemaal een heel sterk onderdeel van die innercommunicatie.  Af en toe las je al eens een fijne reisdag met de fiets in of de fietsen de camionette in en op ’t einde van de dag of de dag erna of zo probeer je er de essentie in woorden van te vatten. Alles in functie van het verstaan van die puzzels van de eerste alinea.  Waverse dorpen. In begin juli nog de geur van de acacia bomen. Chaumont Ghistoux, Doiceau en Grez. Nethen, Sint Joris Weert, de holle wegen aan het Meerdaelwoud aan de woudkerk van de zoete waters omhoog en dan rechts af, de Herte-en Minnebron.    De ex camping La Hetraie, met de laatste settlers die vastberaden tegen de bureaucratie van teveel planning en te weinig door de vingers zien in hun goedgekeurde chalet van weleer willen blijven wonen. De heerlijke nawerking van de warme deegwaren bij de vrouw van de herberg. Berg op bergaf, heerlijk bewegen, vier jonge zwanen aan de Zoete Waters. Paar dagen later naar Griendtsveen achter Eindhoven (niet ver van ’t gehucht America) , fietsen in de bossen en heiden in combinatie met een bezoek aan de meter van mijn gezellin. Bijna Zweeds-Deense zichten soms, op z’n Hollands dan. Vrouwen met de naam van hun echtgenoot. Toevallig ’s morgens in het boek ‘Zoon’ van de Noor Knausgnard gelezen dat de ouders van het kind hoofdpersonage niet meer tegen hun dochter wilden praten omwille van het feit dat deze voor haar naam wou kiezen, het kind verstond dat niet, net zoals alle schrijvers in hun jeugdjaren dingen niet verstonden en deze dingen zich dan geleidelijk aan door het leven zelf laten verklaren, als of je er zelf om had gevraagd.

We waren al een tijdje van plan geweest naar de meter in het home te gaan. Iemand met het etiket ‘dementie’ ondergebracht in een modern rustoord met Engelen van verzorgsters en zij, heel kalm en waardig sprekend, het verleden goed doorgrondend, relativerend, iets minder makkelijk was het heden bijwijlen…maar wat een verschil met de mannen op de afdeling die er bijna dof op nul bijzaten, vrouwen deden het daar precies in die demente wereld ietsje beter. Toen we met haar in het park van Hollands Deurne gingen wandelen kwamen we een vrouw in een rollator tegen. Vermits ik nog tot die bijna uitgestorven groep van mensen behoor die zelfs onbekenden groet of aanspreek kruisen we dus na wat jonge mensen met problemen en een blinde vrouw een vrouw met een rollator en vooral een leuk rietachtig petje. Ik op mijn beste Hollands dus “wat heeft U een leuk petje mevrouw”. Wij met ‘Zus’ in de invalidewagen stopten en zij ook. Na een lang gesprek over waar ze woonden en waar ze vandaan kwamen eerst, herkenden ze mekaar als jeugdvriendinnen. Niet te geloven ? In deze moderne tijd heb ik er wel een filmpje van hee ! Hopelijk bezoekt de ene de andere nu voortaan in het home. Het deed ‘zus’ goed, we hebben haar ook een boek uit de bib van het rustoord laten kiezen, haar de korte inhoud voorgelezen, streekromans wou ze lezen en ze kende de naam van de bekendste streekschrijver nog : Toon Cortooms. Anton Coolen kende ze ook nog bij naam zonder hem te noemen.   Wie weet is dement zijn naast sleet, niet soms de eindfase van een leven en de zogezegde eindigheid van het persoonlijke leven verdringen ? De koestering in ’t verleden, maar toch, ze idealiseerde het leven niet, was nuchter wijs, toch schalks. Blij haar mee te mogen maken. De fiets deed weer genieten en uitrusten op twee kruiswagens, beeldhouwwerken voor turfstekers, banken aan een enorme watervogelplas. Wind en veel zuurstof, heerlijk gedut voor de fietstocht naar de terrastafel uiteindelijk van de Morgenstond.   Een plaatselijk musje kwam mee eten, zonder schrik, pikkepikkepik en dan weer naar de nest onder de dakgoot. Terugweg, de bijna Deense hoeven van Hollands Brabant achter ons latend, weer naar de dagelijkse dingen die er onder mensen moeten worden gedaan.                    Een volgende keer naar de Ravel fietspaden in de Franse Walen of de Duitse Ardennen in het internationale België in, of naar Brussel, hoofdstad van Europa, omdat ieder ander land aldaar ons door de eeuwen heen komen overheersen is, alleen die koning Polle de Derde van ons had een persoonlijk buitenlands avontuur, in Congo nog wel, met de Generale Bankmaatschappij en andere graaiers.

6     Kijk eens naar de hemel met al zijn sterren bij wijlen. Sterren staan centraal en een aantal planeten en zo bewegen zich in een baan rond om hen, net als in de micro wereld. Net als eenieder omgeven wordt door een aantal personen met een bepaalde soort aantrekkingskracht. Vermits ons zijn uit dezelfde materie als die in het universum is opgebouwd, in origine al gedeeltelijk bezield met ‘de geest’ die de evolutie naar meer en meer bewustzijn via de stof met zich droeg, is alles aan het leven verwant met mekaar.     Een hond zet zijn zich door de evolutie toegeëigende leven en overleven via zijn soort verder. Waren er nooit honden en katten geweest, de aarde zou met miljarden ongedierte meer zijn overspoeld…net als we met plezier van bijvoorbeeld de melk van ons vee overleefden, moeten we iedere soort wel ergens dankbaar voor zijn in plaats van ze blijven af te slachten…wat we al doen sinds ‘we’ mekaar hebben leren afslachten in feite.

                Groots symbolisch verschil met wij onder mekaar en de verhouding van de sterren en planeten is echter dat we alhoewel alles één is, we mekaar wel meer raken en daar in zijn we meer een beetje familie met de microstructuren, de centrale kern van het atoom, met middenin zowel de rust van het neutron evenwicht van plus en min als de plus geladen proton die in interactie kan gaan met de min geladen elektronen rondom hen. In de fysica en de chemie, de ouders van de biologie gebeuren die dingen met de magische logica van de wiskunde, voorspelbaar, altijd kan het niet anders dan; de objectiviteit is een koel persoon. Wij als mensen uiteindelijk, hebben al meer keuze. Alhoewel veelal alles een voortzetting is van wat door onze voorouders werd vastgelegd en wij hen in een ver vertakte vorm eigenlijk zijn, hebt U nu de keuze om op te houden met lezen en iets anders te gaan doen. Het ‘doen’, net als wij een kind van de ‘stof’, een verlengstuk van het minerale fysieke en chemische zijn, verhoogt net als de evolutie ons bewustzijn; terwijl we met onze dingen bezig zijn, werken we aan onze relatie met mekaar en ons met ons eigen.

Een heel leven lang geeft het leven ons de kans meer wijsheid op te doen ,tot op ons sterfbed; waar we mekaar nooit gaan vragen tot welke politieke partij we behoorden, maar waar hopelijk het goede uit onze herinneringen zal opborrelen…we komen van straling en stof en alles wordt weer straling en stof. Dit zijn helemaal geen onbelangrijke dingen in een wereld waar men zogezegd uit naam van God maar in dienst van het grote geld; dagelijks duizenden afslacht. Competitie kan mooi zijn in de sport…de economische competitie in de huidige machtsverhoudingen leidt tot meer en meer barbarij echter. We zijn hier niet om de wetten van het veelkoppig monster van de haat en intolerantie en het teveel willen bezitten en er verkeerde dingen mee te doen te blijven ondergaan. Eerder zijn we hier om te begrijpen waarom we persoonlijk met die en die mensen in ons leven werden geconfronteerd en hoe dat allemaal in mekaar zit !

 7.Onlangs in het door wereldoorlog 2 zwaar getroffen dorpBij het qua herdenkingen en educatie zeer verdienstelijke comité dat nu al sinds 1944 de missen en het didactisch materiaal, de eigen film, tentoonstellingen, massaspektakels en de reizen naar de concentratiekampen en toespraken en zo meer organiseert, drong ik onlangs langs niet officiële weg nog aan om ook de oorzaken van de oorlogen na WO 2 te onderzoeken en er duiding over te geven. Niet alleen wat toen gebeurde heeft belang, maar ook de filosofische, sociale en politieke achtergronden. Mensen kiezen hun afgevaardigden op lijsten van politieke partijen en uiteindelijk hebben de wisselende coalities van de daaruit gevormde regeringen van traditionele partijen heel vaak het buitenlands beleid van de VS gevolgd na de tweede wereldoorlog. Volstrekt absurde oorlogen tegen Korea, Vietnam en sponsoring van extreem rechtse krachten van Zuid Amerika tot de Filipijnen en Indonesië en het bestrijden en verwijderen van leken regimes in de Arabische wereld, van in de jaren 1950 vooral en later ook in Afrika (een vijftigtal dossiers in totaal). Ook Engeland, Frankrijk en zelfs België (zie de moord op Patrice Lumumba) werkten ijverig mee. De welvaart steeg in ’t Westen en de mensen alhier hadden het te druk met eindelijk een leven zonder de ontberingen van vroeger tijden op te bouwen…weinig interesse dus voor wereldproblemen…maar wel veel wapenproductie die van toen al de wereld overspoelde, niet in het minst ook naar de trouwe bondgenoten die de dag van vandaag in 2016 echte volgroeide imperialisten geworden zijn : het Saoedische Koningshuis en de regerende elite er rond onder meer. Landen die op een andere manier met het buitenland omgaan zoals China en Rusland probeert men als gevaren voor de democratie af te schilderen, een land zoals China dat dank zijn onafhankelijkheid in 1949 niet gewoon een zoveelste kolonie bleef. Het feit dat de Chinese bevolking verslaafd is geraakt aan de kapitalistische productienormen en men er nog harder moet werken dan hier is natuurlijk te betreuren, maar niet de eenheidsstructuur van waar uit men het land met één miljard inwoners bestuurd zodat het van de gebruikelijk hongersnoden en zo in veel andere landen wordt gespaard. Is de tweede wereldoorlog al wel gedaan ? Honderd duizenden werden al of niet door directe oorlogsvoering of inmenging en aanzetten tot haat tegen linkse bewegingen in tal van landen vermoord of brutaal gevangen gezet. In België is er één unitaire partij met gekozen vertegenwoordigers overgebleven die het wereldgebeuren net als andere bewegingen ter linkerzijde nauwgezet volgt en altijd een positie ingenomen heeft van niet inmenging in vaak door het Imperialisme zelf gesteunde oproer. Ze willen ook via de sociale bewegingen en stakingen een invloed uitoefenen. Ze zijn eigenlijk een prima vakbond maar dan in een systeem waar de wereldconcurrentie de regels van het spel bepaalt. Te hoge lonen… en men prijst zich uit de markt en dat weten de arbeiders ook en in de geïndustrialiseerde landen hebben ze al de hoogste lonen…waarom zich druk maken om de hongerlonen in andere landen ? Dat is nu juist wat er mankeert in de internationale beweging : solidariteit : eisen dat iedereen recht op een degelijk inkomen en een baan heeft en eisen dat we iets over belangrijke wereldpolitieke beslissingen te zeggen hebben : stop de wereldwijde militaire wapenproductie en maak voor vele landen noodzakelijke dingen.   Stop het labyrint van sociale wetgevingen en eis duidelijke eenvormige regelingen voor eenieder die uit de welvaartsboot valt en voer onmiddellijk een internationaal telematisch taxatiesysteem in voor de grote vermogens. Produceer van uit een ecologisch standpunt en maak belangrijke openbare nutsvoorzieningen voor iedereen toegankelijk via een sociale bijdrage in functie van de kosten en het aantal werknemers in de sector. Pest de zelfstandigen niet door hen ten opzichte van de grote ketens te boycotten en hou toezicht op de prijzen in grote winkelketens, koppel het kadastraal inkomen aan de huren en maak huren meer sociaal. Nee, dit alles is geen oh zo gevreesd communisme, want dat betekent afschaffen van de loonarbeid en gewoon productie en consumptie zonder handel…niks op tegen, maar gezien een pak mensen via het kapitalisme aan het leren zijn dat eenieder zijn deel van het werk moet doen zowel als het leren dat hebberig en niet sociaal zijn niet gelukkig maakt…kan dit niet korter bij komen.

8.Na het geschiedenisoverzicht in jaartallen (zie blog) : Dieren, de ene meer dan de andere, hebben prachtige methoden om te overleven, zich te beschermen of anderen tot prooi te maken.   Een katvis, een octopusachtige, heeft een enorm speciale huid met pigmenten die je in het oog terugvindt, via zijn spierwerking kan hij zelfs een 3Deffect met zijn huid insinueren en zijn miljoenen kleurenpigmenten kleuren en vormen doen aannemen die bij de omgeving passen...de kunst om onopvallend te zijn, hem op het lijf geschreven. In welke mate heeft een mens een aantal fysiek-psychologische trucs om ook niet op te vallen, anderen te veroveren, te domineren en zo verder ?‎ Welke is de evolutionaire oorzaak van dit gedrag ? Schaarste zal zoals in de geschiedenis van de mensheid wel een rol hebben gespeeld. En nog. Wat de mens betreft, er is geen reden om in competitie met anderen aan het bestaan deel te nemen, want er is genoeg voor iedereen. Er is volgens onder meer de recente cijfers van Oxfam een kleine groep mensen die bijna de helft van alle in geld uitgedrukte rijkdom op aarde bezitten. Dat betekent in de praktijk dat de in verschillende partijen voor rekening van deze kleine groep werkende politici er voor zorgen dat op verschillende gebieden in de sociaal-politieke wereldsituatie een status-quo behouden blijft. De militaire productie wordt in biljoenen euro of dollar of… en zo verder uitgedrukt, er wordt enorm veel mee verdiend en er wordt aan oorlogszones geleverd, oorlogen die een vervolg zijn van economische strijd om grondstoffen, markten en strategische posities. Dat wil ook zeggen dat het voor een heel groot stuk de multinationals zijn die beslissen wie wel en niet mag meewerken om een dergelijke creatie van rijkdom mogelijk te maken en wie niet. Recht op werk bestaat immers niet en het woord ‘vrijheid’ wordt door velen gebruikt als vrijheid van produceren en handel drijven en speculeren, zodanig dat de concentratie van het merendeel van de opbrengsten bij een beperkte elitaire groep komt te liggen. Het milieu, de inkomensgelijkheid en de veiligheid, alles moet wijken voor de grootste kapitalisten. In hun race om de goedkoopste op de markt te zijn sneuvelen ook de verworvenheden van de sociale zekerheid en komt men er niet toe van internationale afspraken te maken rond gelijke lonen voor gelijk werk wereldwijd of een rechtvaardig wereldwijd verbonden telematisch taxatiesysteem of eenvoudige gestandaardiseerde sociale zekerheidssystemen. Er is enorm veel vaak versnipperde tegenreactie tegen al die negatieve uitwassen van de ‘eerst de winsten, dan de mensen gedachte’ (in plaats van omgekeerd). Boeren verenigen zich van lokaal tot internationaal en proberen hun producten niet alleen zelf gezonder te produceren, maar ook te verdelen zonder de voor hen verstikkende invloed van de grootwarenhuizen politiek. Werknemers wiens bedrijven gesloten worden terwijl er nog winst genoeg gemaakt wordt, voorbeelden genoeg…de strijd voor goede afvloeiingsregelingen moet als tactiek wel eens herbekeken worden en deze problematiek treft niet alleen de goederenproductie of de distributie maar meer en meer ook de dienstverlening…de banken mikken op de klanten om hun eigen te beheren en hebben meer en meer bijna geen personeel meer vandoen, wat voor brede sectoren van werkgelegenheid meer en meer het geval gaat zijn naar de toekomst toe. Een halt moet ook toegeroepen worden aan de afbouw van de openbare werkgelegenheid en het uitbesteden aan kapitaalgroepen van ophaaldiensten, transport, telecom, vluchtelingenopvang, ja zelfs kinderopvang en veel meer. In de ziektezorg en bejaardenopvang is door privégroepen al veel van de zorgend die de gemeenschap verstrekte in bezit genomen, met meer en meer onbetaalbare tarieven tot gevolg. Weerwerk dient ook geboden aan de gevolgen van de verrotting van heel dat grote geldsysteem, met name, de enorme hongergebieden en oorlogen die grote vluchtelingenstromen in beweging hebben gezet. Het meest egoïstische spectrum van de rechterzijde in de politiek gebruikt de aanslagen in de meer welvarende wereld om een rechtse politiek tegen de eigen bevolking te voeren, gebruik makend van goedkopere werkkrachten en de vreemdeling als zwarte schaap gebruiken voor alles wat men hier moet derven en wat er misloopt. De grote media maken er een kunst van om ook via een deel van sociale media dagelijks een aantal onderwerpen te lanceren, gebaseerd op halve waarheden, leugen, details…allemaal om de werkende bevolking af te houden van te ijveren voor de twee zaken die echt tellen : werk of een goed vervangingsinkomen.

9.Beste papier, hier nog wat woorden voor jou, niet verder vertellen !

De stilte in het woud van dennenbomen en wederkerende inlandse eik en varens en acacia’s , wijl de honden alles naspeuren wat naar een maaltijd of sekse spoor zou kunnen leiden. De rioolleidingen kregen een douche door de overvloedige meiregens, de waterpijp van het dak spoot water met stuifmeel zoals een stier zijn zaad. Ik raakte eventjes, heel eventjes maar met mijn blackboot een hoekje slak…en oeps, een heel licht krakje doorbrak de stilte; op een honderdste van een seconde snapte ik, ‘niet doorduwen’ en zo bleef ze in leven, wel met een druppelend plafond bij regen waarschijnlijk voortaan. Groeit wie weet wel dicht. Nooit iets van geleerd op school of tv.

Ik plooide het zo liefelijk door haar gestreken zakdoekje open en de drie jonge hondjes kwamen op hun grappigst naar me toe, me uitnodigend tot hun zo verfrissend energierijke spelletjes. Soms wat onderzoek op teken en geknuffel en geknauw, dan verdwenen ze onder de platen in de door hun ouders gegraven gaten. Nam mijn notaschrift, het achtenzeventigste zeker in mijn leven en keek eens even na waar over ik sinds de lente geen tijd of muze had om de in mij beleefde muze er van ook in getypte letters te verwoorden.

Het ‘wereldfeestje’ bijvoorbeeld, onze tweede fotofilosofie tentoonstelling. Mensen lopen af en aan, nee, slenteren, tegen hun zin lijkt het wel; tussen de standjes van de nieuwe Belgen die armbandjes, Oosterse mystiek, troetelpopjes…verkopen, de kamers van hun kinderen, een niet onaanzienlijk aantal kamers eigenlijk; liggen er al vol mee. De nieuwe Belgen sloven zich uit om toch maar iets te verdienen, net zoals een deel van hun collega’s op de klassieke weekmarkten elders. Ze plooien Indiaanse doeken heel mooi; geven kleur en vorm weg, niet zo duur want men werkt nog tegen centiemen waar ze gemaakt worden, kan je het geloven ! ’t Merendeel van het wereldfeest bezoekers, zouden ze er om Balen ? Bovendien is de concurrentie in de wandeldreven van het feestgebeuren groot. Er stond zelfs een paar kunstenaars, een fotografe en een schrijver die samen het dieper nadenken over dingen gratis promoten. Hij, de filosoof, te duur en te langzaam om nog in ’t systeem te passen, het productiesysteem dat ook zo van de goedkopere jongeren profiteert en de ouderen langer wil doen werken omdat door de automatisatie en digitalisering anders te veel vervroegd pensioen moet worden betaalt. Ze hadden wel geen honderden bezoekers meer zoals op Manifiesta; maar wel toch een aantal grappige en verassende contacten. Mensen konden ook tegen onkostenvergoeding de ambachtelijk gefabriceerde postkaarten van de grote spandoeken verkrijgen, kaARTen om de medemens per post een filosofisch ruggensteuntje in ’t leven te geven. Doch, de tijd nemen om in de tent-tentoonstelling binnen te komen en te lezen; het waren er een pak minder, veel Balende Belgen dus, alhoewel de spandoeken van buiten af goed zichtbaar waren.

Op Manifiesta ging dat vlotter misschien omdat daar een meer sociaal betrokken publiek op af komt ? Veel blikken van ‘we kijken wel’ of ‘we hebben te veel rond ons hoofd’…veel mensen die teveel TV gewoon zijn of oppervlakkig amusement; zich niet meer diepzinniger leren uiten hebben of meningen kunnen vertolken…de TV doet dat wel voor hen, of de kranten met de meningen van die die ’t speculatiekapitaal moeten verdedigen. In gesprek gaan over oorlog en vluchtelingen en wie er met die oorlogen begon en hoe dat verliep en alle dagen verloopt,’ veels ‘te moeilijk en oh zo verwarrend en over politiek praten, maar dan heb je direct ruzie tussen vrienden en zo als je niet uitkijkt. En waarom dat dan allemaal zo is…ja zeg ! Ok dan, er zijn ook spandoeken en postkaarten over het ontstaan van de schepping, over liefde en dood en psychologische, gewone dingen…ook al t e riskant zeg U ? Goed dan, loop maar voorbij en koop het zoveelste knuffeltje! “Laat ons het leven proberen te overleven” en “Het is heerlijk te weten dat je bewust leeft” zijn dus duidelijk niet aan U besteed ! Gelukkig was er nog dat meisje van een jaar of vier, dat achteraf naast ons op een stoel zat bij het optreden van een groep Latijnse danseressen. Zij, verkleed, gemaquilleerd zoals men met kinderen op festivals doet : “waar hebben jullie dat ijsje gehaald”? “Daar, om de hoek”. “Nee, dat is daar niet denk ik”. Een poosje later kwam ze met haar zusje of zo terug met een ijsje; de natte stoelen met hun verkleed klederen droog wrijvend voor ze zich zetten. “De mijne is choclatte zwarte …en de Uwe…wilt ge eens ‘lekken’” ? Opeens de andere “we moeten gaan, ze komen ons wéér halen”.

10.de snelheid van licht en de mikro-en makrokosmos Als we naar de maan kijken is het licht dat we zien 1 seconde onderweg geweest. Het licht dat rechtstreeks van de zon komt, het zonlicht, doet er acht minuten over.   Het licht uit de macrokosmos komt dus uit het verleden(nog van de big bang) en bereikt ons als waarnemer in het NU...de grens van verleden met toekomst.

Ook de microkosmos is een niet volledig volgens dezelfde wetten opgebouwde wereld met kernen (atoomkernen) zoals de sterren en elektronen(planeten, manen) die errond cirkelen. Heeft het atomaire licht ook een snelheid nodig om ons te bereiken of valt het volledig met onze tijdszijn samen of...of reist dat anti-materie-licht in de richting van de toekomst als we de richting van het licht uit de macrokosmos als het verleden beschouwen

...of valt de snelheid van het atomaire licht niet samen met het uiteinde van het verleden en bevindt het licht in de atomen hun antimaterie zich in ons hier en NU in een genetische of atomaire vorm die tevens het volledige naslagwerk van ons verleden vormt ? Ik denk eerder aan een combinatie van de drie stellingen, met altijd een 'voorzienigheid' naar de toekomst toe. Wat kan ik daar nu mee aanvangen zal je zeggen?

Vermits onze geest één is met de materie, want we komen uit de straling die de materie vormde voort...en alles wat er gebeurt met materie en straling te maken heeft en weer straling en uiteindelijk weer één punt met bijna geen inhoud wordt; kunnen we ons beginnen afvragen of we niet al geen miljarden bigbangs en ontwikkeling van biologisch leven meegemaakt hebben. Miljarden herkansingen.

Uitgaande van het bovenstaande, kan je een aantal schetsjes maken.

De ruimterekening gaat van klein naar groot. Ruimte werd door de big bang geschapen, werd groter en groter en groeit voort. De tijdsrekening gaat van verleden naar toekomst, van min naar plus.

De snelheidsberekening van macrolicht en microlicht met waarnemer gaat van min naar plus, van verleden naar toekomst en wij als waarnemer altijd op het uiteinde van het recentste verleden...ons wegdek om te rijden, de toekomst, altijd in 't oog houdend. Vergeet niet op tijd te rusten...zodat je bewust dagelijks de toekomst weer plannen kunt...in zoverre die toekomst al ‘plan’ baar is...soms kan je er alleen maar op inspelen... .octaaf

 11.Even wat dagboekstijl ? ZA15OKTO2016 Kwart voor drie gisteren begonnen, kwart na drie vanmorgen gestopt. Het werk van de voorbije veertig jaar van tien delen naar hoofdzakelijk drie gebracht en deze nieuwe start, ‘het nieuwe schrijven’ op gang gebracht. Ochtend. Op de radio heeft men het over taalstudies om de tijd van de 17 de eeuw te begrijpen en de beeldcultuur toen. Tof, maar mensen zouden best onderwezen worden over de niet alleen positieve invloed die de beeldcultuur op hen heeft. Stoofje aan, thee gezet, honden ritueel der blijdschap, ze stonden na hun blije sprongen al op de oude schuif af van boven, zonder dat ik het wist of vroeg. Het tafereeltje maant de kippen en aan tot wat zang om maïs en de haan tot het bewaken van de hiërarchie in de gemeenschap. De duiven hun eten is op, want ze komen zich bij de kippen instaleren. Geen muis in de levende val vandaag, voorlopig geen fietsrit met de honden in de bos, want er is een cross. Wou eigenlijk ne cross schrijven maar dat geeft van die vervelende foutcodes. Goe geconditioneerd zijn wij ! Eerst mochten we alle c’s met k schrijven en veel andere dingen en een tiental jaren later gooide men de wetten weer overhoop. Bovendien blijf ik er bij dat ik in familie twee ellen hoor. Een beetje minder macho dingen in de familie en dat kan wel hee taalgeleerden.   Doordenkertje. Langer mag dit niet worden, of U haakt af. Beeldcultuur en snelle denkgewoonten. Voor meer, google de blogfilosoof en zijn 24 blogs zou ik zeggen. Authentiek materiaal, want de er zitten nog een aantal taalfouten in het proza van de blogs en dialect hier en daar (al of niet schuin in beide betekenissen) in de’ gedichten’, zal ik maar schrijven, want op poëzie moeten zo van die deeltekens waar het soort vingeracrobatie voor nodig is dat tijdverlies met zich meebrengt…en tijd is geld…allen weer de file in om vaak overbodige dingen te maken over aan over bureau toestanden mee te doen. Ingewikkeld wereldje, maar bon, men zit toch weer aan de onderhandeltafel om de oorlogen te doen stoppen, maar meer daarover op de blogs die ik U ondertussen al wel doen vinden heb, laat ons hopen, na toch wel weer dan een decennium sociaal activisme op de sociale media; wel is waar. Wat de meer asociale media betreft, zie maar dat U zich niet te veel laat wijsmaken vandaag, want ik heb me al laten vertellen van morgen dat alles in kannen en kruiken is en de regering voor billijke besparingen gaat en “jobs, jobs, jobs”. Hun groeimodel zit echter anders in mekaar dan wat gewone, nog niet door hun leer aangetaste mensen van het leven verwachten. ‘Ik laat mijn zaak rusten’…of moet dit ook al in ’t Engels geschreven worden : “I rest my case” of zo.         U mag mij altijd laten weten of ik niet beter in de bos had blijven wandelen vanmorgen

12.Beste,

Mijn werk bestaat uit vijf delen en behelst iedere vorm van literatuur, maar dit deel zijn voornamelijk een verzameling columns tussen 2006 EN 2010 geschreven voor de dagelijkse hoofdpagina van Skynetblogs. Er zitten ook een aantal essays tussen over wat er met onze democratie internationaal aan de hand is en vooruitkijkend enkele denkoefeningen rond het democratisch gebruik van de telematica naar de toekomst toe. Dit deel dus, Filosofisch Verzet, 370 A4 pagina’s, is ook een getuigenis van hoe de grote media de dagdagelijkse gebeurtenissen tijdens die jaren internationaal heeft gemanipuleerd en een ervaringsverslag van mijn jaren werking in de Telecomsector, tegen de privatiseringsrage destijds.  Nog altijd zijn dezelfde mechanismen om bewustwording tegen te gaan werkzaam. Nog steeds heeft de meerderheid van de bevolking niks te zeggen over deelname aan oorlogen, militaire reconversie, eenvormige, eenvoudige en internationale sociale statuten en gestandaardiseerde eenvoudige taxatiesystemen. Mijn werk (dit bestand en de zes anderen )is raadpleegbaar via internet http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be en de onderscheiden linken (een deel ook in het Engels vertaald), niet alleen sociale analyses maar ook vooral artikels en essays rond zingeving van het leven; niet van uit een godsdienstige maar van uit een wetenschappelijke benadering, die ruimte laat voor de geestelijke en psychologische noden van de mens, vertaald in alle literaire stijlen met eigen foto en videowerk en recent dat van een fotografe die met mijn teksten werkt (link Fotofilosofie). We stelden al op Manifiesta en Fiesta Mundial ten toon , en in de Alfons Smets residentie en binnenkort op de Vredestoren in Eben Ezer of op plaatselijke activiteiten.   Na 2010 heb ik het schrijven van columns aan anderen overgelaten en nu verspreid ik via Facebook en Philosophical Resistance (pagina) en in eigen naam een aantal progressieve auteurs, voornamelijk rond de chaos van de huidige wereldpolitiek. De voorgaande link was een blog met de actueelste posts in mijn project. De volgende link geeft een globaal overzicht, met linken naar de gedichten en 56 filosofische essays, sociaal psychologische inzichten in theorie en praktijk en een drietal theatermonologen rond een linkse kijk op schepping en het psychologische en sociale leven van de mens, een kijk die de weerstanden van mensen die door de Godsdienst van het sociaal progressieve denken afgehouden worden, doorbreken wil . Tot daar een schets van mijn alle domeinen van het mens zijn omvattend literair, maar vooral sociaal en menselijk project. Ook raadpleegbaar via de overkoepelende blog

13.Media ‘watchen’ en werken voor Facebook vrienden

“Gisteren op Canvas, een schande van een politieke satire over de zogezegde atoomdreiging van Rusland, ophitsende, beledigende oorlogspropaganda eigenlijk, het Russisch Staatshoofd, zogezegd 'lul' van de week, wie startte al die vuile oorlogen heren 'comediens'., niet China of Rusland.  100Belgische militairen vertrekken ondertussen naar Litouwen om 'de Russen' tegen te houden 600miljoen tegen 146 miljoen Russen? Wat een gruwelijke grappen, gewoon omdat de laatste zes maanden de terroristen vrienden van de NATO en de Saoedi's Oliezeiken en Qatar aan de verliezende hand zijn.....nota bene Fascisten moet men wel niet met bommen bestrijden, maar op de grond, Iran wilde het doen, maar mocht niet, , de Koerden deden het en mogen als dank bestookt worden door Turkije, met de zegen van Westerse buitenlandministers??? Niet reageren is akkoord gaan in dit geval. Ondertussen is het wel wereldoorlog in het Midden Oosten. ps er zat zelfs een anti-Putin grapje in' de slimste mens' zo vertelde men mij.  Niet dat er geen kritiek mag zijn, maar er is bijna geen kritiek op de agressiviteit waarmee de ware imperialistische Staten blijven toeslaan. Blijven lachen Belgen. Uw officiële zenders, goed dat ze al eens dissidenten aan het woord laten, maar ach ja, die worden steevast weggezet met de dooddoeners 'extreem links en communisten'  Wel proficiat aan Wout Devriendt van Groen die die Bourgeois in zijn onderbroek zette in het Vlaams Parlement, leuk filmpje; en de Rik Dams van Rillaar stond op zijn buurt te wachten om iets over het handelsverdrag te zeggen, heel nerveus, eigenlijk want de open vld steunt ook de multinationals en niet de kleine zelfstandigen en de KMO's dus(hij zou beter luisteren naar zijn PS vrouw en je zag dat het bij hem wrong de open vld hierin te verdedigen...zo dacht ik alleszins)”  

“voor Kido Sjorre, en de Frank L. en andere ondergewaardeerd kunstenaars :     er is geen werk genoeg zegt men, eigenlijk is er werk teveel maar kunstenaars die moeten niet eten en wonen heee (gaf de man ooit onderdak, hij maakte ook films (onder andere 'Walden' met muziek vd Frank en lyrics van onder andere mezelf) zie link linkerkant http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

Voor wie nu nog niet,

…na mijn selectie van 1418 A4 bladzijden doorheeft dat het leven de moeite is en ons van alles wil zeggen   : google de blogfilosoof skynetblogs en lees dan hier verder

 14 Mensen en hun bewustzijnsvernauwingen

Het is hier mooi wonen, dicht bij een groot bos. Ondanks het drukke verkeer voor de deur van half zeven ’s morgens of al eens de patatten inkoper en de truck van de chauffeur van deze, om vier uur ’s morgens. Wel een imposant zicht als je ’s morgens staat te wateren in een semi verdoken hoekje van de voortuin (ik bedoel die truck), die truck dus; met zijn imposante ver schijn lichten (‘fahren’). Het woord ‘fahren’, zeker uitgevonden door een Duitser, “veel licht, rijden maar jongens, moet hij gedacht hebben.   Mooi wonen hier dus, behalve de NATO Belgische vliegtuigen die hier drie keer in de week oefenen en dat geeft dan zo iets als ‘hellevuur’, je hoort echt precies 1000 brandende lawaai makende ketels…en in gedachten ben ik dan bij al die mensen wiens huis nu niet door een aardbeving maar door toedoen van een 100tal wereldleiders, een 1000 tal Super managers en 100.000 militairen met de grond gelijk gemaakt werd…worden zal. Dan vergeet ik nog 10.000 mediamensen en een miljoen onderwijzers in religie en vervalste geschiedenis. Wel weet jullie wat ? Ik heb er dik genoeg van. Ik verwijt een deel van de publieke opinie soms dat het hun allemaal niet of niets meer kan schelen en ze zich laten afstompen. Maar hebben ze niet hun handen, maar ook hun hoofden vol met hun persoonlijke problemen en met heel die geldbedoening die het leven geworden is ? Leef maar door in de mythe dat de economie moet groeien en groeien en dat in dienst daar van werken hét heil over de wereld gaat brengen in plaats van gewoon te doen wat nodig is, voorzien in natuurlijke en culturele behoeften van de hele mensheid, zonder dat opgeklopte jachtige gedoe; over bureaucratie om een politieke en sociaal economische elite prestige, werk en titels te geven terwijl men bespaart op mensen die echt nuttig werk doen. Miljoenen zitten met diploma’s die ze niet eens mogen gebruiken, hier niet en in de materieel armere wereld niet. De meeste mensen nemen de tijd niet om te filosoferen. Tevreden met zo van die nieuwsberichten zoals “die heeft die vermoord’ en daar is “dat en dat heel ergs gebeurd met die of die over betaalde vedette”. Laatst zag ik een docu….over het maken van glasvezelkabels met als grondstof kwarts mineralen.                Die mineralen zijn 13,5 miljard jaar jong, een paar miljard jaar jonger dan ons huidig gekend universum (met de big bang als tijd berekenaar); en hun structuur kan blijven bestaan tegen temperaturen boven en onder 190 graden Celsius…ze hebben er dus al die tijd over gedaan om tegen de tijd dat wij slim genoeg geworden waren al die info die U hier nu leest te kunnen laten lezen. Leve de kwarts en het wit zand van de Kempen, zou ik zeggen, want anders moest ik U dit alles deur na deur komen uitleggen !

Dan nog een telefoontje van een herstellende oude vrouw, de ene dag vol hoop, de andere weer anders, gebonden als de ouderdom is aan het verval en de draagkracht. Het dagelijks leven, het kunnen blijven het zware lichter maken; niet altijd zo makkelijk.

Blijven aan goeie communicatie met jezelf en anderen werken, durven zeggen wat er op je lever ligt en doen wat je graag wil doen…men kan er nog al eens onnodig kopzorgen om hebben. Nog veel vertrouwen in je zelf en in je beslissingen gewenst en zo weinig mogelijk doen wat een ander niet graag heeft…behalve als ze dat echt moesten nodig hebben in hun evolutie naar fijnere innerlijke gevoelens .

In het verleden kon dat zoals het toen was slechts zijn zoals het was. In het heden kan men altijd dingen ten goede bijsturen naar een toekomst die zou kunnen zijn…wat hij al lang had kunnen zijn.

In eerste instantie denk je dan aan de collectieve geschiedenis van de mensheid…of zelfs aan wat er aan vooraf ging. Al de omstandigheden die het mogelijk maakten dat het eerste atoom en later de eerste cel op aarde ontstond. Ook de natuur en haar energievormen zijn wat ze zijn op een bepaald moment in hun evolutie. Voor de generaties voor ons en wijzelf geldt hetzelfde…sommige dingen die we vroeger niet inzagen, zullen we binnen x aantal dagen wel inzien...altijd dank zij wat er aan voorafging, wie we ontmoeten, wat we lazen, wat we aten of dronken zelfs soms. Vermits we een soort vervolgverhalen zijn, in het beste geval een voltooiing van een reis naar meer bewustzijn en wijsheid en zo, een achter ons laten van het te zwaar negatieve, duiken er in die verhalen altijd een aantal dingen en mensen op, familie, collega’s en anderen. Ieder op zijn juiste tijd, allen met zin en bedoeling. Een voorbeeld.

In ’t dorp stond nog een kanon van de eerste wereldoorlog. Wist je als kind in 1960 veel dat dat van de eerste wereldoorlog was. Maar het kanon deed je een vragen stellen, de graven van de burgerslachtoffers van de tweede wereldoorlog ook. Niet dat je deskundige antwoorden kreeg, in ’t dorp zo niet en in ’t onderwijs niet, geschiedenis was nog altijd iets dat door grote hoofden werd beslist, geen gevolg van veranderende economische levensvoorwaarden en klassenstrijd. (zie boek ‘de grootte klassenoorlog’ en vele andere meer, bij mij thuis raadpleegbaar) Het woord ‘Conscience’ heeft twee betekenissen : je bewust zijn van én je bewust zijn van positieve en negatieve effecten van woorden, handelingen, houdingen enz… leef er naar !

de twaalf geboden ontwikkel het sterkere in jezelf/tracht naar objectieve kennis/overwin je negatieve emoties/wees solidair met rechtvaardigen/doe jouw deel van het werk/neem de tijd voor stilte en natuur/geld was een middel, geen doel/ontdek de ware betekenis van trouw/leef niet alleen om te werken/overmatige consumptie vervuilt jezelf/ontdek de symboliek van de zin van het

15. Samenlevingstoestanden en geschiedenis, individueel-collectief

DE MENS EN ZIJN BESTEMMING...kan je als een filosofisch en sociaal epos onder de loep nemen, het is een indrukwekkend en boeiend individueel en kollektief verhaal...ieder van ons speelt er haar of zijn rol in...het is een verhaal van lotgenoten en gelijke belangen gekruid met opponenten en tegenstellingen ...het boeiende en mooie van deze story is dat plus min nodig heeft en omgekeerd. Net zoals in de liefde en de electriciteit...het is het  verhaal van de subjektieve zingeving die door het cocon van het objectieve bestaan aan het breken is...al eeuwig lang...wij kunnen dit proces niet stoppen, wij zijn een schakel in het dagelijkse real-art drama-blijspel dat mensen ondanks alles dwingt van binnen een aantal omstandigheden samen te werken...als de geregeerden morren is dat soms gedeeltelijk omdat ze emotioneel nog niet rijp zijn voor hun alternatief, gedeeltelijk omdat ze er organisatorisch van afgehouden worden.

            Zolang niet ieder van ons vanuit z'n geweten of sociale instelling bereid is om onbaatzuchtig zijn deel van het werk te doen...zolang zullen geld en regeerders nodig blijven...regeerders alleszins altijd...ooit komt er misschien een eeuw waarin bekwame regeerders  niet meer zullen gehinderd worden door de  regeerders van de speculatiezweep die de hele show voorlopig 'on the road houdt'. Om  met een passende gedachte af te sluiten nog dit : of je nu gelooft in een godsdienstig geestenrijk na dit leven of in reinkarnatie of in het geestelijk onvernietigbare van de materie zelf of in de genetica of what so ever...als we een forse vierkantswortel op ons positief denken zetten kunnen we ons in een verre toekomst misschien voorstellen dat dezelfde personages van nu begrijpend zullen glimlachen met de dagelijkse spanningen van nu.

            Ik wens allen zonder onderscheid van funktie dat ze dagelijks mogen ervaren welk een filosofische rijkdom er achter mensen en activiteiten schuilt.  Konkreet gezien betekent dit gewoon ook kapabel blijven om in het detail en geheel van wat we dagelijks doen, te blijven beseffen dat je een mens een dienst bewijzen kunt...het hoogste goed op aarde. Ieder is een deel  van de puzzel, of je nu in Brazilië in een carnavaloptocht loopt of met de vuilkar meerijdt of...  .

Er zal vrede komen in het hart van diegenen met een eerlijke ziel

Behoed de aarde van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens

De wereld is één, vergeet het nooit.  Er is één leven en één wereld.

Wil vandaag niet weten wat je van het weer vindt.

Wil weten wat je denkt dat je hier komt doen.

Wil inzicht in met wie je het leven waarom deelt.

Wil dat je over je dromen in de dag en het donker praat.

Wil vernemen welke wegen je opgestuurd werd.

Wil levendig voor me zien, de paden waarvoor Jij koos.

Wil er in komen van welke routes je veel verwacht.

Wil delen wat er echt in je omgaat onder zon en maan.

Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan bestaan.

Wil uit je laten vloeien wat telt in jouw wezen.

Wil voelen wat er je echt beroerd.

Wil geen prijzen of lonen bespreken.

     Wil op jou zelf afgaan en jou laten komen.

Wil de mensen kennen die je me voorstellen wil.

Hoe hoger de wijsheid

 

Stukje uit : ‘mijn naam is combinatie’

Hoe hoger de intensiteit van observatie en

…geduld

Hoe beter de te geven raad

 

De commentaren zijn gesloten.